Referenties van trainingen


“Alle deelnemers waren enthousiast over de studiedag Atelier in een koffer. Er zijn heel veel nieuwe ideeën opgedaan. De simpelheid van dingen sprak zeer aan. En ook de diversiteit aan materialen was een enorme inspiratiebron. We zien er veel van terug! De dag heeft voor een enorme rijkdom aan ideeën gezorgd die ook direct uitvoerbaar zijn in de praktijk. Ook de kinderen zelf laten ontdekken is weer op scherp gezet. Daarin vind ik de pedagogisch medewerkers echt gegroeid; ze durven meer los te laten.”
Wendy Tollenaar, Directeur Fantaziehuis, Utrecht

Atelier in een koffer is een ontdekkingstocht over materialen die je kunt gebruiken en een echte eye-opener voor wat betreft al onze goede bedoelingen en complimenten zoals "wat mooi". Ik heb er veel van geleerd en nog meer van afgeleerd!”
Deelnemer training van SISA kinderopvang, Friesland

“De vraag of er nog sporen van de training Atelier in een koffer op de groepen te bespeuren zijn kan ik volmondig met JA beantwoorden. Dagelijks trekken we hier SPOOR na SPOOR … We merken het trouwens ook aan de atelier-koffer die soms 'zomaar' is verdwenen en dan buiten door iemand wordt gebruikt en waar we voortdurend in moeten aanvullen (goed teken!!!). De training is hier zeker een grote bron van inspiratie voor het team en zal ook niet meer uit dit Kindercentrum verdwijnen.”
Ingrid Gijsen, Directeur Kindercentrum Cadier en Keer, Limburg

“Iedereen heeft het erg naar haar zin gehad! Van te voren leek het bij deze en gene nog.... zo'n hele dag schilderen wordt dat wel wat.....? Maar je had het geheel zo gevarieerd gemaakt dat de dag is omgevlogen! Het was enorm gezellig en we hebben ook nog eens geleerd om het resultaat wat meer los te laten.”
Inge Oostendorp, deelneemster dagworkshop met vriendengroep

"De lezing was ontzettend interessant! Iedereen zat vol met ideeën en zaken die ze [pedagogische medewerkers van het kindercentrum, red.] wilden veranderen op de groep. De dag na de lezing zag ik al op meerdere groepen dat ze bezig waren met papier en (jawel) zwarte stiften! Leuk om te zien dat iedereen gelijk veel inspiratie had opgedaan!"
Marrit Rienstra, Manager Assistent KDV Mauritskade

“De zondag na jullie training Atelier in een koffer, was ik erg enthousiast en wilde dit graag delen en uitproberen met mijn dochter E. van 2,5 jaar. Terwijl haar grote zus L. van 5 ziek op de bank lag greep ik mijn kans om eens rustig naast haar te gaan zitten en haar een stift en een blaadje te gegeven. Ze ging aan de slag en begon meteen te vertellen een raam, een deur, een dak dit is de grote school van L. Daarna kwamen papa en mama erbij: we zijn op vakantie. Een rondje werd erom heen gemaakt. Het water, zei ze en de streepjes waren andere mevrouwen. Tijdens het tekenen heb ik alleen gespiegeld door haar woorden te herhalen en heb ik gezegd wat ben jij lekker bezig. Ze werd er echt gelukkig van en ze was helemaal in haar nopjes. Tijdens het tekenen en vertellen zei ze ook steeds: Mama ik vind jou lief. Ze vond het prachtig alle rust en aandacht. Dikke knuffels en lieve woordjes kreeg ik er voor terug terwijl ik naast haar zat.
Van daaruit ging ik verder en maakte een maïzenapapje. Dit vond ze zo leuk dat haar zus ook kwam kijken, die vond dit super interessant en was zeer aandachtig aan het onderzoeken. Ze vroeg steeds van alles en wilde weten hoe het kon dat het hard maar ook vloeibaar was. Geweldig, dit moet papa straks ook zien, zei ze. Na de maïzena zijn beide kinderen sporen gaan maken op kleine kaartjes met rijst, meel, macaroni, een gebruikte lucifer, wasco, stiften,plaksel en verf. Ze vonden het geweldig. E. hield het bij 1 papiertje waar ze van alles mee deed en wat uiteindelijk een bolletje werd terwijl er alles opgeplakt en gekleurd was. L. deed alles heel netjes want het moet precies en mooi zijn, maar uiteindelijk is ze toch ook gaan experimenteren. Ze zei wel steeds: Sorry mama, maar ik heb geknoeid. Ze keek ook verbaasd dat ik ook zat te knoeien en dat ik steeds zei: Doe maar, ik ruim het straks wel op.
Beide kinderen waren helemaal blij. E. maakt tijdens haar drukke activiteit steeds complimentjes naar L.: Ik vind jou lief, je bent mijn vriendin! Dat herhaalde ze een aantal keren. L. straalde, ze vond het echt lief van haar zusje. Toen ze klaar waren heb ik zeker 45 min gepoetst want de meel en de rijst lagen overal. De hele onderverdieping zat vol met kleine witte voetafdrukken, maar het was het zeker waard! Ik had 2 voldane kinderen, helemaal gelukkig en ze zijn de rest van de zondag super lief geweest. Het werkte heerlijk ontspannen. Een aanrader voor iedereen!! Heel erg bedankt voor alle wow momenten die jullie mij hebben gegeven ik hoop dat jullie nog meer mensen zullen inspireren.”
Pedagogisch medewerker van KinderCentrum Mergelland, Limburg.

“Erg leerzaam. Vooral omdat het nadrukkelijk niet om het eindresultaat gaat maar daarom dat een kind zijn gevoel en creativiteit kwijt kan. Ik zal zeker proberen om niet alles meer voor te kauwen maar het meer bij het kind zoeken.”
Pedagogisch medewerker van Partou Kinderopvang, Amsterdam

“De studiedag Atelier in een koffer was leerzaam. Ik ga toch weer proberen om activiteiten anders aan te bieden: met een open blik weer kijken, meer verschillende materialen aanbieden, niet prestatiegericht werken.”
Pedagogisch medewerker van kindercentrum Bibelebontse Berg, Amsterdam

“Ik vond het heerlijk dat ik verschillende materialen zelf mocht ervaren. Het verbaasde mij dat collega’s liever (ook) niet themagericht willen werken. De training heeft een leuke opzet: deel theorie, deel praktijk.”
Pedagogisch medewerker van Partou Kinderopvang, Amsterdam

“Op vier atelierdagen is Atelier in een koffer op de KDV Mauritskade geweest om een aantal PM'ers op de werkvloer te trainen. Iedereen die meedeed was enorm enthousiast. Het was erg leuk om te zien hoe geconcentreerd kinderen bezig kunnen zijn als je rust weet te creëren en hun werk met respect behandelt. Kleine kinderen vanaf anderhalf jaar waren soms 45 minuten lang bezig, met rode wangen en hun tong tussen hun tanden. Een heel klein meisje heeft de hele ochtend langs het randje van een kaartje kleine knipjes gemaakt. Een ander jongetje was juist heel geanimeerd en wilde alles uitproberen: plakband scheuren en plakken, ijzerdraad knippen, verf rollen. Je zag de grote inspanning en trots op zijn gezicht toen hij met een tang het ijzerdraad doorknipte. Het is geweldig te zien hoe de kinderen reageren en wat ze allemaal bedenken. Ze zijn ook allemaal totaal verschillend, sommigen willen wel tien kaartjes vol krassen, in de tijd dat een ander heel geconcentreerd één kaartje bestippelt.
Op een van de ochtenden heb ik mogen observeren en foto’s maken. Het grappige is dat je op de foto’s vooral kunt zien hoe belangrijk het proces is voor de kinderen. Wij willen als volwassene altijd graag resultaat zien: een keurig werkje of een mooie schildertekening. Maar als je er bij bent en ziet hoe een kind eindeloos kan genieten van het mengen en roeren van meel en water met een rood potloodje, dan zijn die rood gestreepte kaartjes vervolgens eigenlijk bijna minder interessant dan het plezier en de gefocuste aandacht die je zag tijdens het proces. Of een jongetje dat een hele tijd bezig was met het onderzoeken van een perforator. Kleine gaatjes maken in je papiertje, en dan kijken waar die stukjes blijven in de perforator.
Alle tekeningen hebben we per kind in boekvorm gebundeld en met observaties voorzien. De kinderen zijn heel blij met hun eigen krasboekje en zijn trots op wat ze zelf hebben gemaakt. Wij hebben in ieder geval ontzettend veel inspiratie opgedaan bij deze training en gaan de komende tijd aan de slag met de kinderen!”
Jacqueline Kock, leidinggevende KinderRijk, Amsterdam

Reacties van ouders


“Je geeft een unieke en bijzondere cursus – wanneer krijgen kinderen van zo’n jonge leeftijd al de kans om op deze manier beeldend bezig te zijn? Echt geweldig, dank daarvoor!”
Moeder van twee jongens (6 en 4)

“Mijn zoon is “creatief” geworden. Hij kan nu van een paar papieren een vliegtuig, een tas (voor zijn moeder) of schoentjes voor zijn vriend maken (knippen en plakken). Ongelofelijk. Hij is gegroeid. En wat hij maakt wil hij goed bewaren (een folder met zijn naam erop) : ). Ik wil jullie bedanken voor alles!!!”
Moeder van jongen (5)

“We hebben nu een klein tafeltje + stoeltje thuis, waar we regelmatig ‘nieuwe’ dingen opzetten, zoals bakjes met rijstkorrels, zout, brinta, pasta, water, lijm, kranten en laten haar met rust. Ze gaat zelf aan de slag. Wij houden haar met een schuin oog in de gaten en sturen bij, helpen (indien nodig). In het begin werd het eerlijk gezegd een grote chaos. Dat is ook wel leuk! Maar met een beetje slimme voorbereiding voorkom je dat. Zo leren wij ook bij.”
Vader van meisje (2)

“Mijn kinderen hebben weer genoten van het Kris Kras Atelier. Mijn dochter kwam helemaal blij terug. Na de eerste keer heeft mijn zoon wel twee keer blij verrast gezegd: Je mag gewoon zelf weten wat je wil maken, je hoeft niet te doen wat de juf van te voren heeft bedacht.”
Moeder van meisje (4) en jongen (7)

“Ik heb zelf meer ideeën gekregen wat ik aan kan bieden. Zo gaan we thuis door met wat we hier hebben gezien.”
Vader van jongen (3)

“Het Kris Kras Atelier vond ik erg bijzonder. Eigenlijk is het heel natuurlijk. Door alle dagelijkse dingen oordeel ik als volwassene toch te snel. Het was voor mij een goede reminder en eye-opener. Ook een soort les voor mij!”
Moeder van meisje (3)

“Het Kris Kras Atelier slaagt er goed in om kinderen materiaal te laten ontdekken en ermee te laten experimenteren. Het is zeker een goed advies om kinderen niet af te leiden. Ik hoop dat je deze workshops blijft geven om meer kinderen blij te maken! “
Moeder van meisje (3) en jongen (6)

“Als je niet met je cursus doorgaat, gaan mijn kinderen het atelier gewoon inbreken en kraken!”
Moeder van meisje (5) en jongen (1,5)

“Laatst was mijn zoon met Duplo aan het bouwen - hij maakt dan vaak dieren na en laat die aan ons zien - maar deze keer vroeg iemand die op bezoek was, wat hij aan het maken was en toen zei hij: "Het is niks, maar dat is juist leuk". Dat heeft hij volgens mij opgepikt bij jou :-). Bedankt weer voor de fijne lessen!”
Moeder van jongen (6)

“Onze oudste zoon is al de hele week (met ons of alleen) aan het spelen met het 'spel' dat hij afgelopen week bij jou heeft gebouwd en bedacht - inclusief dobbelsteen met zelfbedachte symbolen (die moest ik voor 'm erop tekenen: raket, zombie, muurduwer, iemand die in een boom klimt, schoorsteen die van het dak valt) - rondom een 'griezelkasteel' (eigen variant op 'spookhuis' :-), met o.a. een muur die je kunt verschuiven (moet je wel de muur op de dobbelsteen boven krijgen) en een mummie en een raket die je mag verplaatsen. Tof hè? Heeft-ie zelf bedacht!”
Moeder van jongen (5)

“Ik kwam dinsdag op de crèche en toen vertelde de leidster dat ze zo lekker geknutseld hadden met 'alleen papier en water'. De kinderen waren er wel een uur zoet mee geweest en wat hadden ze een lol gehad. Ja, want de leidster had een training gevolgd, en daar had ze geleerd dat ze de kinderen niet zo hoefden te sturen en vragen wat ze nou aan het tekenen waren etc. Ze vertelde: 'In plaats daarvan schrijven we nu op wat het kind zelf zegt en observeert tijdens het tekenen/werken.' Mijn dochter had zich erg goed vermaakt met het eerste papier zeiknat maken en aan gruzelementen kneden en in kruimels verdelen. Daarna had ze nog een papier gevraagd, waar ze vervolgens juist uiterst voorzichtig mee omsprong en in het nat ging tekenen met potlood. Ha zei ik, heb je soms een training gehad van Atelier in een koffer? Ja dus :) Geinig hé, dat ze het meteen zo in de praktijk brengen?!!! Leuk hoor!”
Ouder van meisje (3)

“Kindergalerie, lees ik in een buurtkrantje. Knutselen. Altijd leuk. Het blijkt veel meer dan leuk. In het souterrain het atelier: een tafel, 8 stoeltjes, een stapel verfjassen. De kinderen mogen alle materialen voelen, en op allerlei manieren gebruiken. Toverpotloden die in water staan, lijm waar zand, meel, suiker of zout op kan. Een afdruk maken door een nieuw vel op het natte schilderwerk te leggen. Ze voelen, kleuren, knoeien, knutselen en bewonderen wat tot stand komt. Alles kan en mag, elke manier en richting die ze zelf maar willen. Ik raak in gesprek met de kunstenares die de kinderen begeleidt. Ze vertelt over beeldtaal en de schoonheid en kracht van kinderen hun eigen taal laten ontdekken. We denken allemaal kinderen te stimuleren, maar is dat werkelijk zo, als je ze een kleurplaat geeft? Is ontwikkelen in dat geval niet gewoon binnen de gebaande paden van volwassenen blijven?”
Moeder van twee dochters (2 en 4)

Uitspraken van kinderen


“Als je een idee krijgt, krijg je steeds meer ideeën.” Jongen (6)

“Het is niet erg als het lelijk is, je kan het mooi maken. Je kan het altijd mooi maken, Het is gewoon leuk om te doen.” Meisje (7)

“I have the right to be wrong!” Jongen (7)

“Ik begin altijd gewoon maar. Ik weet nu echt nog niet wat het gaat worden.” Jongen (4)

“Alles wat ik maak doe ik uit mijn eigen koppie.” Jongen (5)

Een jongen maakt krassen en ook een lange streep van boven naar beneden. Hij zegt: “Kijk, dit is een toren. Zo groot … en … daar regent het.” Hij maakt strepen en puntjes. “Allemaal regen … en storm … het gaat bliksemen … nog meer … nog steeds meer … daar wil ik echt niet wonen!”

Een meisje (3) speelt met droge rijst. “Het voelt rustig, mama, het voelt warm en zacht.”

Twee jongens (3) zijn aan het schilderen. “Ik heb een draak! En een letter”, zegt de een. Daarop komt de ander kijken en zegt : “Maar ik zie de draak daar niet.” Waarop de eerste antwoordt: “Ik zie de letter.”

Twee zusjes (4 en 7) zijn aan het tekenen. De oudste bekijkt de tekening van haar zus en zegt: “Dat poppetje heeft geen benen.” Daarop zegt de jongste: “Die zijn wit.”

Een jongen (5) tekent en praat ondertussen over wat hij ziet op zijn eigen vel: “Dit is eigenlijk een zwaard, maar je ziet het niet zo goed. Er zit eigenlijk zo’n ding aan, een punt. Er zitten heel veel punten aan. Dit is eigenlijk de puntenmachine. Zo heet dat.”

Een meisje (3) schildert met zwarte waterpotloden en veel water: “Weet je wat ik maak? Een nacht-tekening. Als mijn tekening klaar is, gaat mijn tekening zeggen: Iedereen moet naar bed!” Sabine vraagt: “En wat gaan de kinderen dan zeggen?” Het meisje antwoordt: "Nee! We willen nog niet slapen! Dan gaan ze eerst nog een boekje lezen en een broodje eten en in bad…” Ze tekent door en zegt: “Het is donker. Het is heel donker.”

Een groepje kinderen (4 en 5 jaar) is druk aan het tekenen en krassen. Titia maakt een opmerking over hoe lekker dat kan zijn, dat het je soms op ideeën kan brengen en dat een meisje ooit zei ‘Krassen is Kunstwerk’. “Dat klopt” zegt een meisje (5). “Toen ik op schoolreis was, toen gingen we naar een museum en daar waren heel veel krassen kunstwerk.”